شرم بر دستانی کهمی آلایند و نفس های مرغان پرواز را می گیرند ، آبی آبها را تیره و ماهیان را مقهورمی خواهند . شرم بر دستانی کهعمارت های ملون خود را بر تل فنا شده مخلوقات بی گناه بنا می کنند و طراوت سبز و پاک طبیعت را خاکستر اندود می خواهند .
+
نوشته شده در یکشنبه 28 مرداد1386ساعت 22:24  توسط بامداد
|